ویژگی های ساختاری تابلوها عمدتاً در طراحی سیستماتیک سازه های خارجی و داخلی آن منعکس می شود. این سازه ها باید ضمن تضمین ایمنی، دوام و زیبایی شناسی، الزامات عملکردی را برآورده کنند.
ویژگی های ساختاری خارجی
ساختار خارجی "اسکلت" علامت است که مستقیماً بر پایداری و جلوه بصری آن تأثیر می گذارد. عمدتاً شامل:
انتخاب مواد: مواد متداول مورد استفاده شامل فلزات (مانند آلیاژ آلومینیوم و فولاد ضد زنگ)، سنگ، چوب و مواد مصنوعی (مانند PVC و اکریلیک) است. مواد مختلف برای محیط های مختلف مناسب هستند (به عنوان مثال، مقاومت در برابر آب و هوا برای استفاده در فضای باز مورد نیاز است).
طبقه‌بندی شکل: شامل انواع افقی، عمودی، پیش‌آمده، زمینی-نصب شده و سقفی{1}}می‌شود. شکل، روش نصب و توزیع تنش را تعیین می کند.
ساختار اتصال: این شامل روش اتصال بین تابلو و سازه نگهدارنده (مانند دیوارها یا ستون ها) است. روش های متداول شامل جوش، پرچ، پیچ و مهره و باندینگ می باشد. عوامل ایمنی مانند مقاومت در برابر زلزله و مقاومت در برابر باد باید در نظر گرفته شود.
ویژگی های ساختاری داخلی
ساختار داخلی عملکرد و استفاده طولانی مدت از علائم را تضمین می کند:
پشتیبانی از اسکلت: تابلوهای بزرگ معمولا دارای یک قاب داخلی فولادی یا آلومینیومی برای افزایش استحکام کلی و جلوگیری از تغییر شکل هستند.
سیستم الکتریکی (قابل استفاده برای الکترو-بردهای نوری): شامل چراغ‌های LED داخلی، ماژول‌های قدرت و سیستم کنترل است. عایق رطوبتی مناسب، اتلاف حرارت و عایق بندی سیم کشی ضروری است.
طراحی گره: نقاط اتصال کلیدی برای اطمینان از ساخت و ساز دقیق و جلوگیری از خطرات ایمنی ناشی از عیوب ساختاری نیاز به علامت گذاری فرآیند دارند.
اصول اصلی طراحی سازه
اول ایمنی: سازه باید در برابر عوامل طبیعی مانند فشار باد، ارتعاش و خوردگی مقاومت کند که این امر به ویژه در محیط های بیرونی یا ترافیکی بسیار مهم است.
نصب و نگهداری: طراحی باید سهولت-نصب در سایت را در نظر بگیرد و فضایی را برای نگهداری فراهم کند.
زیبایی شناسی و یکپارچگی محیطی: طراحی سازه باید پیچ ها، لوله ها و سایر جزئیات را پنهان کند و در تلاش برای اتصالات بدون درز برای بهبود زیبایی شناسی کلی باشد.